Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kasztany. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kasztany. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 27 listopada 2011

Canistrelli, kasztanowe ciastka z Korsyki

Na pewno wiecie już, że kasztany są niezwykle pożywne i kaloryczne: zawierają dwa razy więcej skrobi niż ziemniaki! Dzięki swojej mączniastej konsystencji sycą skutecznie i na długie godziny. Ich uprawa nie wymaga wielkiego nakładu pracy, toteż nic dziwnego, że przez wieki były podstawą wyżywienia. Z suszonych kasztanów łatwo było też otrzymać mąkę. Zagniatano z niej ciasto na makaron, kluski, ciastka albo chleb, a kasztanowiec nazywano chlebodajnym drzewem (arbre à pain). 

 M ą k a   k a s z t a n o w a

Jednym z miejsc, które posiada bogatą tradycję przyrządzania kasztanów jest Korsyka. Ziemia na Korsyce nie nadaje się w wielu miejscach do uprawy zbóż, toteż kasztany stanowiły tam od wieków podstawę wyżywienia i przedmiot handlu wymiennego, a ilość potraw, które z kaszatanów przyrządzają Korsykańczycy, budzi szczery podziw. Stamtąd też pochodzą ciastka canistrelli, o których przeczytałam na blogu Clotilde Dusoulier.  (Chocolate and Zucchini, znacie?  To chyba jeden z najstarszych blogów kulinarnych, jakie znam w sieci – Clotilde prowadzi go od 2003 roku.)

Przygotowałam je podobnie jak Clotilde w formie krakers
ów z ziołami, chociaż istnieją również w wersji słodkiej. Są bardzo proste w wykonaniu, a mąki kasztanowej potrzeba niecałe 100 g. Coś w sam raz na bure, jesienne popołudnie, żeby z kieliszkiem wina przenieść się w wyspiarskie, ciepłe klimaty Korsyki. Polecam!



Canistrelli z ziarenkami fenkułu
160 g mąki
90 mąki kasztanowej
80 ml
białego wina
80 ml (60 g) oliwy
łyżeczka soli
1 ½ łyżeczki drożdży w proszku
łyżka nasion fenkułu lub anyżu
 

Zagnieść ciasto z podanych składników, uformować zgrabną kulkę i odłożyć na pół godziny. Piekarnik rozgrzać na 180 stopni.
Rozwałkować ciasto, pociąć je w paski, a następnie w romby.  


Blaszkę wyłożyć papierem do pieczenia. Ułożyć ciastka na blaszce i wsunąć do piekarnika. Po piętnastu minutach zredukować temperaturę do 160 stopni i piec przez następne 15 minut. Podawać przestudzone.



To by było na tyle, dzisiaj. U mnie szaro i pochmurnie, ale w kuchni już się pieką gofry! (po canistrelli nie ma już śladu!)
Mam nadzieję, że i wy znajdziecie sposób, żeby rozpędzić chmury na niebie ;))


Miłej niedzieli !

poniedziałek, 21 listopada 2011

Aksamitny krem z kasztanów i selera

Gdzie bym ostatnio nie zaglądała, wszędzie kasztany. No i fajnie, bo jakby nie patrzeć jest na nie sezon i warto tradycję jedzenia kasztanów przywrócić. Wymyśliłam więc sobie, że przygotuję obiad oparty od pierwszego dania do deseru na kasztanach. Same kasztany ze swojej natury słodkawe, a nawet trochę mdławe, mogą się szybko znudzić, ale nie zapominajmy, że kasztany zyskują w połączeniach z innymi warzywami lub jako dodatek do mięs. Na początek miała być zupa. Długo się zastanawiałam, jaka. Wyczytałam, że kasztany lubią się z grzybami, z dynią, z brukselkami, z fenkułem, z ciecierzycą. Przetestowałam trzy warianty: zupę kasztanowo-grzybową z książki apetycznej panny Dahl, zupę kasztanowo-dyniową oraz zupę kasztanowo-selerową. Te dwie ostatnie z magazynu Saveurs. Wygrało połączenie z korzeniem selera -  ostrawy seler łagodnieje pod wpływem słodkawych kasztanów, ale nadal zachowuje swój charakterystyczny smak i aromat. Zdecydowanie do powtórzenia, tym bardziej, że zupa jest bardzo prosta.



Zupa selerowo - kasztanowa
(proporcje na 4 porcje zupy)
1 duża cebula
200 g obranego i pokrojonego w plasterki selera
200 g obranych kasztanów
1 litr wywaru lub bulionu z kostki ekologicznej
trochę słodkiej śmietany
sól i pieprz
trochę masła
 

Obraną i pokrojoną cebulę wrzucamy na rozgrzane masło i dusimy przez kilka minut, pilnując, żeby się nie przypaliła i nie podkolorowała. Ma się po prostu zeszklić. Dodajemy pokrojone kawałki selera, mieszamy, przykrywamy pokrywką i po kilku minutach zalewamy bulionem. Dodajemy kasztany, solimy i gotujemy, aż seler będzie miękki. Zdejmujemy z ognia, dodajemy kilka łyżek śmietany i miksujemy na gładki, aksamitny krem. Doprawiamy wedle uznania. Zupę możemy udekorować upieczonymi plasterkami pancetty lub boczku lub pokruszonymi kasztanami.




Po kasztanach w zupie przyszła kolej na mąkę kasztanową. Już dawno miałam na nią ochotę, ale odstraszała mnie jej wygórowana cena – 10 euro lub więcej za kilogram! Po przeanalizowaniu kilku włoskich przepisów, zrozumiałam, że należy ją wymieszać z inną mąką, dzięki czemu powinno mi tego kilograma starczyć na dłużej, niż się spodziewałam ;)) W przeciwieństwie do mąki zbożowej kasztanowa nie zawiera bowiem glutenu i ma lekko szarawy, przybrudzony kolor. Kiedy zabrałam się za wyrabianie ciasta na makaron, jego kolor okazał się podobny do gliniastej papki, a rozwałkowane płaty makaronu przypominały papier pakowy. Za to sam makaron okazał się bardzo ciekawy i wcale nie smakował jak glina.
 

Ciągle szukam ciekawego pomysłu na sos do tego makaronu. Odezwijcie się, jeśli macie coś ciekawego na myśli. Na razie przetestowałam wersję, która wycięłam kiedyś z Elle (przepis podała Joanna Pawełczak z Esencji smaku): ricotta, trochę śmietany, parmezan i starte na grubej tarce kasztany. Całość wydała mi się bez wyrazu, więc za drugim podejściem zastąpiłam kasztany wędzonym boczkiem. Lepiej, ale to ciągle nie to.

Zainteresowanym zostawiam na razie składniki na sam makaron (tagliatelle di castagne), a z sosem będę dalej eksperymentować.
150 g mąki
150 g mąki kasztanowej

3 jajka
słuszna szczypta soli







sobota, 12 lutego 2011

Kasztanowy crème brûlée i Another year

Przyznam, że długo czekałam na ten dzień. Dzień, w którym uda mi się wreszcie wyjść po raz pierwszy w tym roku do ogrodu i trochę popracować. Po tak spędzonym dniu mam przeważnie zniszczone ręce, połamane plecy i ochotę na coś dobrego. A mimo tego jestem bardzo szczęśliwa, tym bardziej, że tym czymś dobrym był dzisiaj kasztanowy crème brûlée, który przygotowałam już wczoraj wieczorem. Wystarczyło go po powrocie z ogrodu po prostu posypać cukrem i wsunąć do piekarnika. Zapraszam. 


Kasztanowy crème brûlée dla 4 osób 

(przepis z magazynu Saveurs)

2 żółtka
20 g cukru
300 g gotowego kasztanowego purée lub kremu z puszki
30 cl słodkiej śmietany
4 łyżeczki ciemnego cukru
do dekoracji kremu: trochę cukru pudru, pokruszonych orzeszków pistacjowych i kasztanów 



Piekarnik rozgrzewamy na 150 stopni. Śmietanę podgrzewamy w rondelku. Żółtka ubijamy z cukrem. Kiedy żółtka z cukrem osiągną jasny kolor, powolutku dolewamy gorącą śmietanę cały czas mieszając. Dodajemy krem kasztanowy z puszki, pomagamy sobie trzepaczką, żeby purée kasztanowe ładnie połączyło się na gładką masę z żółtkami. Masę wylewamy do żaroodpornych naczynek i wstawiamy w kąpieli wodnej do piekarnika na 40 minut. 

Po wyjeciu z piekarnika krem wygląda właśnie tak. 



Po przestudzeniu wstawiamy go do lodówki na co najmniej godzinę. Przed podaniem posypujemy ciemnym cukrem i karmelizujemy albo w piekarniku z nagrzaną górną grzałką albo pomagamy sobie palnikiem. Dla dekoracji możemy posypać cukrem pudrem, pokruszonymi orzeszkami pistacjowymi i całymi kasztanami.




Dłubiąc sobie dzisiaj w ogrodzie, przypomiałam sobie film Mike'a Leigh.

Film nosi tytuł Another Year i opowiada o tym, jak mija kolejny rok w życiu Toma i Gerri oraz oscylujących wokół tej pary ludzi, ich bliskich i znajomych. Wiosna, lato, jesień, zima... Pory roku mijają, czas płynie na pracy w ogrodzie i w domu Toma i Gerri, szczególnie w kuchni, w której lubią się spotykać znajomi. Często samotni i trochę zagubieni w życiu ludzie, którym nie wiedzie się najlepiej, nie do końca wiedzący czego chcą tak naprawdę, czasami zadręczajacy swoim zachowaniem innych, a przede wszystkim siebie. W sumie bardzo zwyczajni ludzie, daleko im do doskona
łości, i właściwie tacy jak my. A jednak niezwykli i Mike Leigh opowiada o nich w jakiś taki ciepły i poruszający sposób. Do tego obsada aktorska jest fantastyczna, aż trudno uwierzyć, że film zdobył tak niewiele nagród. 

Gorąco, gorąco polecam! 




poniedziałek, 15 listopada 2010

Chauds les marrons czyli kasztanowe ciacho

Cieszę się bardzo, że kasztany jadalne pojawiły się i u nas w handlu. Tutaj trudno sobie wyobrazić kiermasz świąteczny bez zapachu ciepłych pieczonych kasztanów i nawoływań sprzedawców „Chauds les marrons !” Miło jest rozgrzać sobie nimi ręce. To bez wątpienia jeden z najsmaczniejszych street food'ów, więc mam cichą nadzieję, że i u nas się przyjmą i wzbogacą nasz jadłospis. Kasztany mają bowiem masę zastosowań w kuchni. Jeśli ich smak jest wam jeszcze nieznany, to na początek warto spróbować pieczonych kasztanów, o ile uda się wam kupić świeże. Podobno można a jak upiec kasztany, pokazała ostatnio Beata z Lawendowego Domu.


Znajdziecie je również w formie słodkiej pasty do smarowania pieczywa, albo po prostu w całości, sparzone i pakowane próżniowo. Te nadają się równie dobrze do ciast i wypieków jak i do mięsa. Świetnie komponują się na przykład z dziczyzną. Przetarte kasztany podkręcą również smak sosu do mięsa. Podobno na święta Anglicy podają do upieczonego indyka brukselkę z kasztanami. No i nie zapominajmy o mące kasztanowej. Jest, co prawda bardzo droga, ale kiedyś kasztan jadalny nazywano arbre à pain, bo w niektórych regionach to głównie z mąki kasztanowej pieczono chleb. Jeśli uda się wam ją zdobyć, spróbujcie zrobić z niej na przykład naleśniki. Smażyła je całkiem niedawno Gospodarna Narzeczona. 


A u mnie tym razem leciutkie ciasto kasztanowe, zupełnie nie podobne do tradycyjnego czekoladowego fondant. W środku lekko wilgotne, konsystencją przypomina trochę nasz budyń. Do tego dziecinnie proste w wykonaniu. Najlepsze z ubitą w domu śmietaną. Przepis jak zwykle z nieocenionego Saveurs (listopad 2008).


Fondant à la crème de marrons

500 g słodkiego kremu z kasztanów
125 g masła
4 jajka
laska wanilii
2 łyżki mąki
szczypta soli
 

oraz na bitą śmietanę
15 cl dobrze schłodzonej słodkiej tłustej śmietany
czubata łyżka cukru pudru + druga łyżka do posypania ciasta
 

Piekarnik rogrzać na 180 stopni. Okrągłą formę na ciasto wysmarować masłem. Białka rozdzielić od żółtek. Miękkie masło wymieszać mikserem z kremem kasztanowym, dodać żółtka, mąkę i ziarenka wanilii. Białka ubić na sztywno i bardzo delikatnie wymieszać z masą na ciasto. Przełożyć do formy i włożyć do piekarnika na 40-45 minut. Przed podaniem ciasto posypać cukrem pudrem oraz ubić na sztywno śmietanę z cukrem. Nam najbardziej smakuje jeszcze troszeczkę ciepłe z bitą śmietaną albo lodami waniliowymi. 

Prawda, że proste?  A o kasztanach jeszcze napiszę.
 
 
Pieczenie kasztanów na ogniu - Photo Andrea Mucelli