Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Mini-cocottes. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Mini-cocottes. Pokaż wszystkie posty

sobota, 14 lipca 2012

14 lipca czyli jak zabrać ratatouille na piknik


Jutro 14 lipca: Francuzi świętują zdobycie Bastylii. W niektórych parkach trudno o skrawek wolnego trawnika, bo to nie tylko okazja do uroczystych defilad, ale i dzień, w którym organizowane są popularne bale, festyny i pikniki. I my umówiliśmy się na wypad na trawkę. Obowiązkowo z francuskimi klasycznymi potrawami w koszyku. Jedną z moich ulubionych jest ratatouille, a odkąd moja francuska przyjaciółka zdradziła mi swój sekret, podobnie jak ona, doprawiam ratatouille cynamonem: idealnie podkreśla słodycz bakłażana. Tylko jak zabrać taką ratatouille na piknik, powiecie. Okazuje się, że wcale nie jest to takie skomplikowane: wystarczy zapiec ją w piekarniku. 


Jeśli ratatouille, to konieczne będą cebula, czosnek, cukinia, bakłażan, papryka i pomidory. Trochę ziół, oliwy i ta szczypta cynamonu. Kiedy ratatouille będzie już gotowa – nie będę tłumaczyć, co i jak, bo każdy ma na pewno swój ulubiony i sprawdzony przepis – należy rozbełtać 3-4 jajka, delikatnie je posolić i wymieszać z nimi odcedzoną ratatouille. Piec w piekarniku w temperaturze 180 stopni przez 30 minut, a potem przestudzoną w talarkach układać na kawałkach bagietki. 

Bon appétit et bonne fête les amis !




piątek, 21 października 2011

Dyniowy parmentier

Pamiętacie wpis Kikkery o tradycyjnych francuskich zapiekankach z resztek mięsa z rosołu? Pomyslałam sobie, że niegłupim pomysłem byłoby zastąpić ziemniaki dynią. Tym bardziej, że sezon w pełni, a Bea po raz kolejny rozkręca akcję dyniową. Dyniowe hachis zyskało w ten sposób nie tylko na walorach smakowych, ale i nabrało nowych, jakże przyjemnych dla oka kolorów. No i aż trzy osoby najadły się jednym gołąbkiem! Mało skromnie myślę, że Antoine Parmentier byłby ze mnie dumny ;))


 

Dyniowy parmentier
ćwiartka dyni Hokaido, co przełożyło się u mnie na ¾ szklanki purée dyniowego
2 średnie ziemniaki
1 czerwona cebula
3-4 łyżki śmietany
gałka muszkatołowa
sól i pieprz
4-5 ciasteczek amaretti

dodatkowo u nas był gołąbek, na którym zrobiłam rosół, ale zamiast gołąbka, możemy użyć jakiegokolwiek mięsa z rosołu lub po prostu przygotować trochę mielonego, które należy wcześniej podsmażyć z cebulką i z czym tam lubicie

przed zapieczeniem

Zaczynamy od obrania i pokrojenia cebuli. Delikatnie podduszamy ją na tłuszczu.
Wyjęte z rosołu mięso kroimy na mniejsze kawałki. Dodajemy do cebuli i smażymy przez kilka minut. Doprawiamy do smaku. Farsz nie powinien być zbyt suchy, dlatego jeśli zajdzie taka potrzeba, podlewamy chochelką wywaru mięsnego. Odstawiamy na bok.
Obrane i umyte kawałki ziemniaka i dyni gotujemy w osolonej wodzie. Odcedzamy i rozgniatamy widelcem na purée. Przyprawiamy, próbujemy, dodajemy łyżkę masła i łyżkę śmietany. Ważne jest, żeby purée nie było za suche.
Żaroodporne naczynie do zapiekania smarujemy masłem. Na samym spodzie układamy mięso z cebulą, a na to nasze dyniowo-ziemniaczane purée. Wierzch oprószamy pokruszonymi kawałkami amaretti i wiórkami zimnego masła.
Zapiekamy w nagrzanym do 200°C piekarniku przez około 15-20 minut, aż wierzch ładnie się przyrumieni.

Ponieważ purée z dodatkiem dyni jest dosyć słodkawe, podajemy z ostro przyprawioną sosem vinaigrette sałatą.

Smacznego i nie przegapcie dyniowej akcji u Bei!





sobota, 15 października 2011

Grzyby spod kołderki

Po długim tygodniu w pracy nic mnie tak nie relaksuje jak długi spacer po lesie. Niekoniecznie w poszukiwaniu grzybów, których akurat w tym roku jak na lekarstwo. Ale zawsze przyjemnie jest móc schylić się po ciekawie wybarwiony liść, błyszczący kasztan, a jak szczęście dopisze, to i po grzyba. 
Grzyby ładnie prezentują się na tarcie, w zupie, ale grzyby w śmietanie to już co innego. Akurat miałam w domu gotowe ciasto francuskie i przyszedł mi do głowy taki oto pomysł. 

 


Grzyby zapiekane pod ciastem francuskim
starczy dla 2 osób
200-250 g grzybów mieszanych (nam się trafiły lakówki, pieprzniki, był też jeden prawdziwek)
1-2 ząbki czosnku
trochę oliwy
posiekana natka pietruszki
100 ml śmietany
ciasto francuskie
żółtko do posmarowania ciasta
sól i pieprz




Rozpoczynamy od rozgrzania piekarnika na 180-200°C.
Oczyszczone i pokrojone grzyby wrzucamy na patelnię na rozgrzany tłuszcz i smażymy, tak by odparowała zawarta w nich woda. W połowie smażenia dodajemy drobno posiekany czosnek i pietruszkę oraz przyprawy, a na samym końcu śmietanę.
Grzyby przekładamy do żaroodpornych kokilek lub rondelków. Przykrywamy płatem ciasta francuskiego, którego brzegi starannie lutujemy z rondelkiem. Ciasto francuskie smarujemy przy pomocy pędzelka roztrzepanym żółtkiem i wsuwamy do piekarnika na jakieś 15 minut. Pokrywka z ciasta powinna się ładnie przyrumienić, a płat ciasta lekko wybrzuszyć. 

Po wyjęciu z piekarnika podziwiamy, czekając jakieś 5 minut, żeby się nie poparzyć. 

Miłego week-endu i miłych spacerów po lesie !


 





czwartek, 9 grudnia 2010

Przegrzebki z porami pod ciastem francuskim

O tym, że Saveurs to mój ulubiony magazyn pewnie już wspominałam. Czekam na każdy kolejny numer z niecierpliwością i ciekawością: co też przyniesie? Od kilku dni mam w domu wydanie specjalne Saveurs, świąteczne. Piękne stylizacje, bajeczne opowieści i jak zwykle bardzo ciekawe przepisy. Tradycyjne foie gras, ten lepszy drób, czyli kaczka, perliczka, przepiórki, dziczyzna, no i oczywiście skorupiaki i muszle. Czasami aż żałuję, że nie zostaję na święta tutaj. Próbuję czasami coś przemycić do naszego domowego jadłospisu, ale trudno znaleźć wielbicieli ostryg czy foie gras wśród moich bliskich. 
Dzisiaj ze świątecznego numeru Saveurs wybrałam dla was przegrzebki, stosunkowo proste a zarazem widowiskowo podane: w takich małych indywidualnych rondelkach, zapieczone pod cienką warstwą ciasta francuskiego. W piecu ciasto pięknie się podnosi, niczym puchowa pierzynka. Nawet jeśli nie macie zamiaru robić przegrzebków, warto ten pomysł wykorzystać. Można w ten sposób podać na przykład zupę cebulową i zamiast z grzankami zapiec ją właśnie pod ciastem francuskim. Będziecie mieli przy stole frajdę rozkruszając łyżką złocistą skorupkę i maczając sobie jej kawałki w sosie czy zupie. I pewnie zbierzecie masę komplementów za niebanalną prezentację. Polecam.




Przegrzebki z porami zapiekane pod ciastem francuskim dla czterech osób 

po trzy przegrzebki na osobę (moga być oczywiście mrożone)
2 ładne pory
2 cebulki szalotki
szklanka białego wytrawnego wina
szklanka gęstej słodkiej śmietany
gotowe ciasto francuskie
przyprawy, trochę masła i oleju


Cebulki obieramy i kroimy w listki. Pory kroimy na krótsze kawałki, a te na cienkie paseczki jak makaron tagliatelle lub spaghetti. Na łyżce masła podduszamy cebulkę – powinna się delikatnie zeszklić. Dodajemy pory, porządnie mieszamy i podlewamy winem. Kiedy wino odparuje, sprawdzamy czy pory są już miękkie. Jeśli nie, podlewamy jeszcze trochę wina i dusimy jeszcze przez moment, aż do odparowania wina. Kiedy uznamy, że pory są wystarczająco miękkie, dodajemy śmietanę, przyprawiamy i zdejmujemy z ognia.

Piekarnik rozgrzewamy na 210 stopni.

Przegrzebki po rozmrożeniu najlepiej opłukać pod zimną wodą i osuszyć na ściereczce. Smażymy je na porządnie rozgrzanej patelni na łyżce oleju, na silnym ogniu. Głównie chodzi o to, żeby usmażyly się z wierzchu (w srodku powinny być surowe) i żeby uzyskać ładny efekt, bo tak naprawdę przegrzebki będą piekły się jeszcze w piekarniku.

W każdym rondelku układamy trochę porów, które polewamy sosem. Na porach układamy po trzy przegrzebki na rondelek. Brzegi rondelka smarujemy roztrzepanym żółtkiem. Ciasto francuskie po wyjęciu z lodówki warto rozwałkować. Wycinamy z niego placki w formie rondelków, które następnie przyklejamy do brzegów rondelka dociskając palcami. Wierzch ciasta smarujemy roztrzepanym żółtkiem i natychmiast wsuwamy do piekarnika na 15 minut. 




Taki efekt osiągniemy po zapieczeniu. 

Merci Saveurs !





poniedziałek, 15 marca 2010

Jajko na szpinaku

Jajko na szpinaku to przepis, o którym przypomniałam sobie wertując segregator. Tak naprawdę to potrawa ta nazywa się jajka po florencku (les oeufs à la florentine) chociaż podobnie jak nasza rodzima fasolka po bretońsku z Florencją niewiele ma wspólnego. Jak podaje mój bardzo mądry „Larousse gastronomique” terminem tym określamy potrawy przygotowywane na bazie duszonego szpinaku i zapiekane później w piekarniku.



A oto proporcje dla dwóch osób:
250 g świeżego szpinaku (może być mrożony pod warunkiem, że są to liście a nie szpinak siekany - oczywiście najlepszy jest świeży)
2 jajka (lub więcej)
trochę masła do podduszenia szpinaku albo oliwy
ocet, sól, pieprz
trochę masła, mąki, szklanka mleka na sos beszamelowy
trochę sera do zapiekania, może być gruyère albo parmezan


Szpinak płuczę i wrzucam do dużego rondla na roztopione masło. Czekam aż szpinak zwiędnie na maśle, dlatego zdejmuję go z ognia zanim zacznie puszczać sok i zrobi się z niego zielonobrunatna ciapa. Oczywiście w międzyczasie przyprawiam go solą i pieprzem. Kto lubi, może dodać czosnku oraz gałki muszkatołowej. Wykładam go do żaroodpornych miseczek wysmarowanych masłem bądź do większej formy, jeśli ma być to danie dla większej liczby osób. Rozgrzewam piekarnik na jakieś 200 st.


Jak przygotować sos beszamelowy, jeśli ktoś nie wie: na 2-3 łyżki masła, które topię w małym rondelku, wsypuję taką samą ilość mąki i mieszam, żeby doprowadzić sos do gładkiej konsystencji. Nie czekając aż mąka się przyrumieni, dolewam powoli mleka nadal mieszając. I tak przez kilka minut. Przyprawiam solą i pieprzem. Można również doprawić gałką.


Zabieram się za jajka: w dużym rondlu podgrzewam wodę z dodatkiem 2 łyżek octu. Kiedy woda zacznie wrzeć, skręcam lekko gaz i delikatnie wlewam do niej jajko. Najwygodniej rozbić je wcześniej i wylać z filiżanki. Bardzo ważne, żeby woda w garnku tylko delikatnie wrzała, bo inaczej porwie nam białko na strzępy. Gdy tylko białko się zetnie, wyjmujemy je łyżką do odcedzania i układamy na szpinaku. Polewamy sosem beszamelowym, posypujemy serem i wkładamy do nagrzanego piekarnika. Włączamy górną grzałkę i podkręcamy temperaturę tak, żeby głównie przyrumienić górę ale nie ugotować żółtka, które powinno pozostać płynne, tak żeby po pierwszej łyżce rozlać się na szpinaku. Trwa to jakieś pięć-osiem minut w zależności od możliwości waszego piekarnika.



Opracowałam również wersję uproszczoną i że tak się wyrażę bardziej light: jajko rozbijam bezpośrednio na szpinaku, przyprawiam, posypuję delikatnie parmezanem i zapiekam w sposób opisany powyżej. Podaję z chlebem.